«Γιατί δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι; Όταν το μυαλό δεν βρίσκει διακόπτη»

Έχεις ξαπλώσει να κοιμηθείς και ξαφνικά το μυαλό σου αρχίζει να τρέχει.

Θυμάσαι μια συζήτηση που έγινε πριν από ώρες. Αναρωτιέσαι αν είπες κάτι λάθος. Σκέφτεσαι τι πρέπει να κάνεις αύριο. Φαντάζεσαι πιθανά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν την επόμενη εβδομάδα.

Και όσο περισσότερο προσπαθείς να σταματήσεις τις σκέψεις, τόσο πιο έντονες γίνονται.

Αν σου ακούγεται οικείο, δεν είσαι μόνος/η.

Όταν η σκέψη γίνεται παγίδα

Η ικανότητα να σκεφτόμαστε, να αναλύουμε και να προβλέπουμε είναι πολύτιμη. Μας βοηθά να παίρνουμε αποφάσεις και να λύνουμε προβλήματα.

Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στη χρήσιμη σκέψη και στην υπερβολική σκέψη.

Η πρώτη οδηγεί σε δράση.

Η δεύτερη οδηγεί σε εξάντληση.

Στην υπερβολική σκέψη το μυαλό μοιάζει να ψάχνει μια τέλεια απάντηση ή μια απόλυτη βεβαιότητα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Συχνά πίσω από την υπερβολική σκέψη κρύβεται το άγχος.

Ο εγκέφαλος προσπαθεί να μας προστατεύσει. Αναζητά κινδύνους, προβλέπει σενάρια και ετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξεχωρίζει πάντα έναν πραγματικό κίνδυνο από μια υποθετική ανησυχία.

Έτσι συνεχίζει να επεξεργάζεται πληροφορίες, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε εκείνη τη στιγμή;ή/και είναι εκτός του πεδίου ελέγχου μας.

Πώς καταλαβαίνω ότι έχω παγιδευτεί στην υπερβολική σκέψη:

1. Επαναλαμβάνεις τις ίδιες σκέψεις ξανά και ξανά, χωρίς να καταλήγεις σε κάποια λύση.

2. Δυσκολεύεσαι να πάρεις αποφάσεις, φοβούμενος/η μήπως κάνεις το λάθος βήμα.

3. Νιώθεις εξάντληση χωρίς να έχεις κάνει κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό, καθώς η συνεχής νοητική επεξεργασία καταναλώνει ενέργεια.

Τι μπορεί να με βοηθήσει;

Δεν χρειάζεται να σταματήσεις να σκέφτεσαι.

Χρειάζεται να μάθεις πότε η σκέψη είναι χρήσιμη και πότε έχει μετατραπεί σε φαύλο κύκλο.

Ξεκίνησε να ρωτάς τον εαυτό σου:

• Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω τώρα γι' αυτό;

  
  

• Αναζητώ λύση ή απλώς ανακυκλώνω την ανησυχία;

  
  

• Τι θα έλεγα σε έναν/μία φίλο/η που είχε αυτή τη σκέψη;

  
  

Μερικές φορές η λύση δεν είναι περισσότερη ανάλυση αλλά περισσότερη αποδοχή της αβεβαιότητας.

Ίσως όμως η ψυχική ηρεμία να μην βρίσκεται στο να ελέγξουμε κάθε πιθανό σενάριο.

Ίσως να βρίσκεται στο να αποδεχτούμε ότι κάποια πράγματα δεν χρειάζονται άλλη σκέψη.

Χρειάζονται χώρο να τα αφήσουμε να ησυχάσουν.